The Walking Dead: Aftermath (د واکینگ دد: افترمث) بالاخره برای پلتفرمهای iOS و اندروید منتشر شد تا تجربهای متفاوت از دنیای زامبیها رو به بازیکنها ارائه بده. در بررسی The Walking Dead: Aftermath میبینیم که سازندهها به جای تکرار فرمولهای همیشگی، سراغ یک سبک جدید رفتن که میتونه نگاه بازیکنها رو به بازیهای موبایلی بر پایه این فرنچایز تغییر بده. این تصمیم استراتژیک روی نحوه تعامل بازیکن با محیط و دشمنها تأثیر مستقیم میذاره و باعث میشه تجربه گیمپلی از حالت غیرفعال خارج بشه.
وقتی به تاریخچه بازیهای زامبیمحور نگاه میکنیم، میبینیم که این موجودات برای مدت زیادی فقط به شکل موجوداتی کند و کلیشهای بودن که فقط دنبال مغز آدمها میگشتند. اما حضور آثار marquand مثل The Walking Dead و حتی World War Z باعث شد دوباره تعریف جدیدی از دنیای مردگان متحرک شکل بگیره و این موضوع باعث شد موج جدیدی از بازیهای اسپین-آف برای موبایل ساخته بشه. در این میان، The Walking Dead: Aftermath سعی میکنه خودش رو از بقیه نسخههای موبایلی جدا کنه.
بزرگترین تغییر در بررسی د واکینگ دد: افترمث، تغییر کامل ژانر هست. برخلاف اکثر اقتباسهای قبلی که یا روی استراتژی تمرکز داشتن یا در قالب RPG ساخته میشدند، این بازی یک اثر روگلایت (Roguelite) در سبک سروایورز-لایک (Survivors-like) هست. این یعنی بازیکنها به جای مدیریت منابع یا پیشبرد داستانهای خطی، باید لول به لول پیش برن، با انبوهی از زامبیها بجنگند و در هر مرحله آپگریدهای مختلفی رو جمع کنند تا بتونند برای مدت بیشتری زنده بمونند. این تغییر ژانر، تأثیر مستقیمی روی ریتم بازی گذاشته و باعث شده گیمپلی بسیار سریعتر و چالشیتر بشه.
از نظر تحلیل گیمپلی، بهنظر ما در موجوجم، سیستم پیشرفت در این بازی بر پایه تصمیمات لحظهای بازیکن استوار شده. وقتی در هر لول با آپگریدهای مختلف روبرو میشید، باید تصمیم بگیرید که کدوم قابلیت با استایل بازی شما سازگارتره تا بتونید موجهای بعدی دشمنها رو مدیریت کنید. این ساختار باعث میشه بازیکنها مجبور باشن استراتژیهای مختلفی رو امتحان کنند تا به بهینهترین ترکیب برای بقا برسن. در واقع، تأثیر مستقیم این سیستم روی گیمپلی اینه که هر بار بازی کردن، ممکنه به دلیل انتخاب آپگریدهای متفاوت، حس متفاوتی داشته باشه.
اما اگر بخواهیم دقیقتر به بررسی The Walking Dead: Aftermath بپردازیم، باید به این نکته اشاره کنیم که بازی پتانسیلهای زیادی داشته که شاید نتونسته باشه همهشون رو به طور کامل پیاده کنه. برای مثال، اتمسفر و فضای خاص دنیای The Walking Dead یکی از نقاط قوت اصلی این اثر هست، اما در یک بازی سریع و اکشن از نوع سروایورز-لایک، تمرکز بیشتر روی کشتار زامبیهاست تا ایجاد حس ترس و تنش. این موضوع باعث میشه که بازی بیشتر روی جنبههای مکانیکی تمرکز کنه تا جنبههای روانی و اتمسفریک.
با این حال، این رویکرد جدید یک مزیت بزرگ داره و اون هم اینه که بازیکن رو از نقش یک تماشاگر یا تصمیمگیرنده غیرفعال خارج میکنه و مستقیماً میاندازه وسط میدان نبرد. در بسیاری از بازیهای قبلی این مجموعه، بازیکن بیشتر نقش یک ناظر رو داشت که فقط دیالوگها رو انتخاب میکرد، اما در Aftermath، شما واقعاً در مرکز اکشن هستید. این تغییر باعث میشه بازیکن احساس کند کنترل بیشتری روی سرنوشت خودش داره و درگیر چالشهای لحظهای گیمپلی میشه.
البته شاید بعضی از بازیکنها فکر کنن که تبدیل کردن یک دنیای پر از تنش و درام مثل د واکینگ دد به یک بازی اکشن سریع، باعث میشه اون حس ترس و اضطراب همیشگی این مجموعه از بین بره. این دیدگاه منطقیه چون وقتی تعداد زامبیها زیاد میشه و شما با قابلیتهای قدرتمند اونها رو از بین میبرید، زامبیها بیشتر شبیه به موانعی برای پیشرفت میشن تا موجوداتی ترسناک. این تضاد بین ژانر اکشن-روگلایت و تم وحشت، ممکنه برای کسانی که دنبال تجربه ترسناک هستن، کمی ناامیدکننده باشه.
در نهایت، اگر بخواهیم این بازی رو در فضای کلی بازیهای موبایلی تحلیل کنیم، باید بگیم که Aftermath داره یک استاندارد جدید برای اقتباسهای موبایلی تعریف میکنه. اگر سبک سروایورز-لایک به فرمول غالب برای بازیهای موبایلی تبدیل بشه، Aftermath نشون داده که این مسیر میتونه جذاب باشه و بازیکن رو بیشتر درگیر کنه. این بازی نشون میده که حتی فرنچایزهای قدیمی و شناخته شده هم میتونن با تغییر سبک، دوباره برای بازیکنها جذاب بشن.
برای کسانی که هنوز دنبال تجربههایی هستن که واقعاً لرزه به تنشون بندازه و حس وحشت رو منتقل کنه، احتمالاً این بازی به تنهایی کافی نباشه. چون در بررسی The Walking Dead: Aftermath متوجه شدیم که اولویت سازندهها بیشتر روی گیمپلی سریع و اعتیادآور بوده تا ایجاد یک تجربه ترسناک خالص. بنابراین، بازیکنهایی که دنبال بازیهای وحشت واقعی در اندروید هستن، ممکنه ترجیح بدن در کنار این بازی، سراغ عناوین دیگهای برن که روی جنبههای روانشناختی و ترس متمرکزتر هستن.
The Walking Dead: Aftermath با تغییر ژانر به روگلایت، تونسته تجربه فعالتری رو برای بازیکنهای موبایل فراهم کنه و از کلیشههای قبلی فاصله بگیره. برای گیمرهای ایرانی که به دنبال بازیهای سریع با سیستم آپگرید و چالشهای لولبندی شده هستن، این عنوان گزینه مناسبیه، هرچند که بخش زیادی از اتمسفر ترسناک دنیای اصلی رو فدای اکشن کرده. در نهایت، موجوجم این بازی رو بیشتر یک اثر سرگرمکننده و سریع میبینه تا یک تجربه وحشت واقعی، اما همین تغییر رویکرد باعث شده که تا ۱۷ جولای ۲۰۲۶ (۲۶ تیر ۱۴۰۵) به عنوان یکی از تجربههای متفاوت در دنیای زامبیها شناخته بشه.
این بازی یه اثر روگلایت در سبک سروایورز-لایک هست. بازیکنها باید لول به لول پیش برن و آپگریدهای مختلف رو جمع کنن. این تغییر باعث شده گیمپلی خیلی سریعتر و چالشیتر بشه.
اولویت سازندهها بیشتر روی اکشن و گیمپلی اعتیادآور بوده تا ترس. برای همین حس وحشت و تنش کمرنگی داره. اگه دنبال ترس خالص هستید، ممکنه این بازی کافی نباشه.
دیگه فقط تماشاگر یا انتخابکننده دیالوگ نیستید. اینجا مستقیماً میافتید وسط میدان نبرد و با زامبیها میجنگید. این موضوع باعث میشه کنترل بیشتری روی سرنوشتتون داشته باشید.
پیشرفت بازی روی تصمیمات لحظهای شماست. باید آپگریدهایی رو انتخاب کنید که با استایل بازیتون سازگارتر باشه. به خاطر همین، هر بار بازی کردن حس متفاوتی داره.
زندانی شدن هیچوقت تجربه خوشایندی نیست، حتی وقتی این اتفاق توی دنیای مجازی میافته. اما خب، وقتی تصمیم میگیریم توی بازی جنایت کنیم، باید قبول کنیم که دوران محکومیت رو هم بگذرونیم. بحث اصلی امروز ما درباره بازی Prison Life (پریزون لایف) و جستوجو برای پیدا کردن کد Prison Life هست تا شاید بتونیم شرایط سخت زندان رو یه کم راحتتر کنیم. در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۴ شهریور ۱۴۰۵)، خیلی از بازیکنا هنوز دنبال راهی میگردند تا با استفاده از کدها، پیشرفت خودشون رو توی این محیط پر تنش سریعتر کنن.
بیشتر بخوانید
کونامی بهتازگی رویداد جدیدی به اسم کمپین قهرمانی باشگاههای اروپا رو در بازی ای فوتبال ۲۰۲۷ (eFootball 2027) فعال کرده که هدف اصلیش جذب بازیکنها برای بازی بیشتر در یک بازه زمانی مشخصه. این رویداد که ما در موجوجم آن را از نظر پاداشها بررسی کردیم، علاوه بر اضافه کردن پکهای بازیکن و محتواهای جدید، یه مسیر پاداش خاص داره که جذابترین بخشش، امکان بهدست آوردن سکه قهرمانی اروپا ای فوتبال به صورت رایگان از طریق قرعهکشی تیکتهاست. برای بازیکنهایی که نمیخوان برای خرید سکه هزینه کنن، این فرصت میتونه تأثیر زیادی روی تقویت تیمشون بذاره.
بیشتر بخوانید
تولید نسخههای کارتبازی یا همان TCG برای فرنچایزهای محبوب، روشی قدیمی اما اثباتشده برای گسترش مخاطبان یک بازی است. استودیو Devsisters نیز با تکیه بر همین استراتژی، قصد دارد تجربه CookieRun: Braverse (کوکی ران: بریورس) را در ژانویه ۲۰۲۷ (دی یا بهمن ۱۴۰۵) به بازار اروپا گسترش دهد. در کنار این توسعه فیزیکی، معرفی بازی Cookie Run Card Collection (کوکی ران کارت کالکشن) در پلتفرم روبلاکس (Roblox) نشان میدهد که سازندگان به دنبال ایجاد یک پل ارتباطی بین دنیای دیجیتال و کارتهای فیزیکی هستند تا دسترسی بازیکنان به این اکوسیستم را تسهیل کنند. ما در موجوجم این استراتژی را برای گسترش جامعه کاربران بسیار هوشمندانه میبینیم.
بیشتر بخوانید
