3 بازی ای که توانسته اند، تصویری از تنهایی خلق کنند!

بازی های ویدئویی و تنهایی

پنج سال است که درکار نوشتن کلمات هستم و این قصه عاشقانه من است، هنوز نمیتوانم بگوییم به شکل کلماتی درآمده ام که آنها را نوشته ام، حتی نمیتوانم بگویم به آن ها نزدیک شده ام، تازه خیلی وقت ها از آنها فرار هم میکنم اما راستش را بخواهید  کافی است کمی به یک سو خم شوم تا از من سیل چیزهایی که نوشته ام جاری شود. کلماتی که خیلی وقت ها بی ارزش خواندمشان، همه این ها، همه و همه در جایی از مغزم ذخیره شده اند و این روزها در حال سر ریز شدن هستند.

پیش از هرچیزی پیشنهاد می کنیم "بازی های ویدئویی و انزوا" را مطالعه کنید.

تصویری تنهایی در بازی ویدئویی

خیلی از آدم ها وقتی حواس پرتی ها و آشفتگی ها بیرونی از زندگی شان حذف میشود، نمیتوانند زندگی شان را با خودشان پر کنند. تنهایی به معنای عدم وجود یک فرد یا گروه نیست بلکه بیشتر مربوط به ایده آلی است که در ذهن داریم و محقق نمی شود، در کتاب فلسفه تنهایی اثر لارس اسوندسن میخواندم: تنها ماندن در بیابانی بزرگ، راحت تر است تا انزوا در میان مردم. از تنهایی تعاریف گوناگونی به‌دست داده‌اند، اما یک چیز در همه این تعاریف مشترک است: حس درد یا اندوه از جدا یا تنها ماندن و احساس عدم نزدیکی به دیگران. اکثر تعاریف گونه‌هایی از همین ویژگی‌های اساسی هستند. اما در چنین تعاریفی گفته نمی‌شود که احساس تنهایی علتی درونی دارد یا بیرونی و آیا این احساس ناشی از سرشت خود فرد است یا محصول شرایطی که در آن زندگی می‌کند.

شما می توانید محصولات بازی های موبایلی را با بهترین قیمت از موجوجم خریداری کنید.

بازی های ویدئویی و تنهایی

اگر بخواهیم بگوییم، افرادی هستند که همه اوقاتشان را در «تنهایی» به‌سر می‌برند بی‌آنکه احساس «تنهایی» کنند و از آن رنج ببرند، و دیگرانی هستند که سخت احساس «تنهایی» می‌کنند هرچند اکثر اوقات در احاطه دوستان و خویشانشان هستند. درواقع، یک شخص معمولی تقریبآ هشتاد درصد اوقات بیداری‌اش را در کنار دیگران سپری می‌کند. این مطلب حتی در مورد افرادی هم که احساس تنهایی می‌کنند صادق است. اگر آن گروهی را که در نظرسنجی‌های گوناگون می‌گویند «اغلب» یا «اکثر اوقات» احساس تنهایی می‌کنند با گروهی مقایسه کنیم که در نظرسنجی‌ها می‌گویند اصلا احساس تنهایی نمی‌کنند می‌بینیم فرقی بین این دو گروه از نظر زمان‌هایی که تنها هستند وجود ندارد.

پیشنهاد مطالعه: تاثیر بازی های ویدیویی بر مغز: آینده مغز ما را چگونه شکل می دهند؟

نمی‌توان براساس شمار افرادی که در دوروبر فرد هستند درباره احساس تنهایی آن فرد گمانه‌زنی کرد، بلکه به‌عکس گمانه‌زنی ما باید بر این اساس باشد که آیا دادوستدهای اجتماعی فرد میل او به برقرار کردن ارتباط با دیگران را ارضا می‌کند یا خیر؛ یعنی آیا فرد دادوستدهای اجتماعی‌اش را معنادار می‌انگارد یا نه. تنهایی پدیده‌ای ذهنی است. ما وقتی احساس تنهایی می‌کنیم که روابط رضایت‌بخشی با دیگران نداریم، حال چه به این دلیل که روابطمان اندک است چه به این دلیل که روابط فعلی‌مان عاری از آن نزدیکی مطلوبمان است.

بازی های ویدئویی درباره تنهایی

با توجه به اینکه بازی‌ها به عنوان مکانیزمی برای فرار هم استفاده می‌شوند، عناوینی که به چنین موضوع سنگینی (تنهایی) می‌پردازند و با احترام به آن برخورد می‌کنند، به سختی به دست می‌آیند. خوشبختانه، چندین بازی وجود دارد که تنهایی را به درستی به تصویر می‌کشد و راهی برای ابراز احساسات بازیکنان فراهم می‌کند. امروز به سراغ این لیست می رویم.

شاید برای شما هم سوال باشد "آیا بازی های ویدئویی ما را باهوش تر می کنند؟"